#22
ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΝΤΟΥέΝΤΕ

ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #22 STAGE
L' Apollonide

Εδώ είναι το σπίτι σου. Εδώ είναι το σπίτι μου. Μέσα δεν έχει χώρο. Μέσα δεν έχει χρόνο. Εδώ θα επαναλαμβάνεσαι μα δε θα αναπαράγεσαι. Εδώ θα επαναλαμβάνεσαι κι αυτή την επανάληψη θα τη λες επιβίωση. Και την επιβίωση θα τη λες υγεία. Η πόρτα είναι κλειστή, μην χτυπάς. Έξω έχει θόρυβο και πόνο...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #21 STAGE
Χαμομήλι

Έξω έχει κρύο. Λευκό το χιόνι. Απάτητο. Φυσάει άγριο αέρα απ’ την πλευρά του Σύμπαντος. Βαθύς και συνεχόμενος ο χρόνος. Αδιάκοπος. Αμείλικτος πάνω απ’ τους μελανιασμένους κορμούς των δέντρων. Πάνω απ’ τα ανθρώπινα σώματα. Θέλω να εισπνεύσω την πνοή που δεν έχεις πια...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #20 STAGE
The War Zone

Κοφτερές οι ανάσες των βράχων. Χαμηλό το ύψος των αστεριών. Αμείλικτη κι αυστηρή η φωνή σου. Θα μπορούσαμε να ‘χαμε μεγαλώσει σ’ ένα πιο ευρύχωρο κλουβί ξέρεις. Με πιο ευκίνητους σπόνδυλους, με μικρότερο κενό και μεγαλύτερη απόσταση ανάμεσά μας. Δε με πληγώνουν τα χείλη σου πια...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #19 STAGE
Antichrist

Ο ύπνος μου δεν ταιριάζει σε κανένα κρεβάτι. Τα ρούχα μοιάζουν τόσο ξένα πάνω μου. Οι αστερισμοί της φύσης πλανιούνται στα μάτια μου. Κάποιος βρέχει τα χέρια του στην κρύα πηγή. Και το σβέρκο μου κρυστάλλωσε. Θα ήθελα να ξεριζώσω τους καμένους κορμούς...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #18 STAGE
Control

Ξεκινάς να τρέχεις πίσω από κάτι που δε θυμάσαι πια. Μια σειρά από αλλόκοτα βαγόνια παρελαύνουν μπροστά σου σ’ έναν ιλιγγιώδη ρυθμό και είναι αδύνατο να φτάσεις εκεί. Στο μεταξύ τρέχεις, τρέχεις και τρέχεις. Περνάς από μέρη χωρίς να περνάς. Συναντάς ανθρώπους χωρίς να τους συναντήσεις. Ούτε τώρα, ούτε ποτέ. Ούτε μια μικρή επιφάνεια για να ξαπλώσεις το χρόνο...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #17 STAGE
L' Eclisse

Σκοτεινή η πνοή και πράσινη. Ανεβαίνει στα χείλη μου χωρίς να αλλάζει όψη. Το όνομα του βάλτου. Η σιωπή των ανθρώπων. Χειρονομίες, χειρονομίες, χειρονομίες. Τα παπούτσια που φόρεσα μ’ απομακρύνουν από αυτή που είμαι. Υπάρχουν τόσοι δρόμοι όσα κλειστά παράθυρα...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #16 STAGE
A Torinói ló

Έχει μέρες να σκοτεινιάσει. Έχει μέρες να ξημερώσει. Δυσκολεύομαι τόσο να ορίσω τις δύο διακριτές στιγμές που ορίζουν το πέρας και την αρχή του κυκλικού χρόνου. Του ψεύτικου χρόνου για τον οποίο πειστήκαμε. Εδώ ζούμε μονάχα το παρατεταμένο στάδιο αναμονής του θανάτου μας, όντας ήδη νεκροί...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Συνάντησα τον Χρήστο Θεοδωρίδη, σκηνοθέτη των «Ως το τέλος», «Έσπασε», και του «Παρθενώνα». Είδα από κοντά το νέο χώρο του Τραστ, στο παλιό ραφτάδικο, όπου γίνεται η παράσταση. Ένας πραγματικά εντυπωσιακός χώρος. Στο κέντρο της Αθήνας λουσμένος από το φως του ηλίου. Όπως θα μπορέσετε να διαπιστώσετε και στις παραστάσεις τις Κυριακής που γίνονται πριν από τη δύση του ηλίου. Μιλήσαμε για τη νέα παράσταση, τον «Παρθενώνα». Τον δυσανάλογα βαρύ αντίκτυπο της ιστορικής μνήμης πάνω μας. Τον τρόπο δουλειάς του. Και φυσικά για την βασική εμμονή του Χρήστου: τη μνήμη και την ανθρώπινη σχέση με το παρελθόν...

Ο Χρήστος Θεοδωρίδης μιλάει στο ΝΤΟΥέΝΤΕ και τον Γιώργο Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #15 +ΘΕΑΤΡΟ
Mouchette

Ξεχάστηκα μονάχη στο δάσος. Πέρασε ώρα χωρίς κανείς να με αναζητήσει. Σκοτείνιασε κι είναι αυτό που επιθυμούσα. Μόνο μονάχη μπορείς να αισθανθείς ολόκληρη κάπου-κάπου. Να νιώσεις τον πόνο της ύπαρξης να γδέρνει και την τελευταία εσοχή του κορμιού σου...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #14 +ΘΕΑΤΡΟ
Mat i syn

Όλα τα σώματα είναι κορμιά δέντρων που γέρνουν προς τον θάνατο. Κοιτάς το ξεραμένο μου είναι με κάποια απογοήτευση. Ξέρω, θα αναρωτιέσαι αν είμαι πιο ζωντανή από τις λιγνές φιγούρες στις ελαιογραφίες του Vermeer ή του Caspar David Friedrich. Εμείς υπήρξαμε από πάντα...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Συνάντησα το Μπουγιάρ κάπου στον Κορυδαλλό. Τη γειτονιά του. Μόλις είχε επιστρέψει από το Βερολίνο και ετοιμαζόταν την επόμενη μέρα για ταξίδι στη Γενεύη, όπου τελικά η ταινία του απέσπασε ένα ακόμα βραβείο. Παρ’ όλα αυτά μου μίλησε δίχως ίχνος κούρασης. Παθιασμένος όπως πάντα. Εκφραστικός και αυθόρμητος. Δίπλα του αισθάνεσαι τη ένταση αυτής της ορμητικής ζωτικότητας...

Ο Μπουγιάρ Αλιμάνι μιλάει στο ΝΤΟΥέΝΤΕ και τον Γιώργο Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #13 +ΘΕΑΤΡΟ
Hiroshima Mon Amour

Την έζησα κι εγώ τη Χιροσίμα μου, σου λέω. Την έζησα βαθιά και τίποτα δεν είναι όπως πριν. Καμένη γη το κορμί μου. Άγγιξέ με. Φοβάσαι; Και το φιλί μου είναι πυρίτιο σε μαραμένη νιότη. Την έζησα κι εγώ τη Χιροσίμα μου, σου λέω...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #12 +ΘΕΑΤΡΟ
Υπόσχεση

Βγαίνω κενός από επιθυμίες στους δρόμους. Σαν από υποχρέωση. Ανάσες ξεψυχισμένες  εδώ κι εκεί χωρίς καμιά αιτία και πλεονάζουσα σιωπή. Φοράω το καπέλο το στρογγυλό. Ρίχνει σκιά στα μάτια, σκιά στα χείλη...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #11 +ΘΕΑΤΡΟ
2046

Περνούσα μέσα από τσαλακωμένα σώματα, σα συμπληγάδες χωρίς αφή, αναζητώντας τη θέση μου. Ήταν πιασμένη. Ένα πρόσωπο οικείο μα ξένο, σχεδόν χωρίς πρόσωπο, καθόταν στο κάθισμα αντί για μένα. Ένα ομοίωμά μου που δε μπορώ να αναγνωρίσω...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Συνάντησα τη Δανάη κάπου στα Εξάρχεια. Μια φιγούρα που μοιάζει να περικλείεται από ένα ιδιότυπο νεφέλωμα εκφραστικότητας. Σε παρασύρει αμέσως η αύρα της διαχέοντας μια σκοτεινή ενέργεια στο χώρο. Σύντομα έχω κιόλας παρασυρθεί σ’ αυτόν τον σκοτεινό κόσμο, τον κόσμο της, με μικρές παύσεις σπινθηροβόλων σιωπών. Μου μίλησε ακούραστα για ώρες για τη σχέση της με την πόλη, το χρόνο, το νέο της βιβλίο. Αλλά και την «καλλιτεχνική» ευθύνη απέναντι στους καιρούς...

Η Δανάη Παπουτσή μιλάει στο ΝΤΟΥέΝΤΕ και το Γιώργο Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #10 +ΘΕΑΤΡΟ
En la ciudad de Sylvia

Ζω στα απύθμενα βάθη μιας μνήμης που δε μου ανήκει. Θα ήθελα ο ανεμιστήρας να ντυθεί με λεπίδες και να διακόψει τη σκέψη μου· τη μοναξιά μου. Τα παραθυρόφυλλα, όμως, είναι αδύναμα...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #9 +ΘΕΑΤΡΟ
Paris, Texas

Περπατούσα για ώρες, μέρες, χρόνια. Δεν ξέρω. Ήθελα να καθαρίσω το μυαλό μου από τις ανθρώπινες μορφές, τους ανθρώπινους ήχους. Βρέθηκα στη πιο βαθιά ερημιά. Κι ύστερα συνέχισα να περπατάω. Για ώρες, χρόνια. Δεν ξέρω. Έπρεπε να καθαρίσω τη ψυχή μου...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Συνάντησα τους ιδρυτές των Like Emily, Τάκη Νταβέλο και Έμιλυ Παύλου, παραμονές της κυκλοφορίας του πρώτου τους cd. Ήμουν παράξενος να γνωρίσω τους δημιουργούς αυτού του νέου σχήματος με τον καθαρό στίχο και τον διαυγή ήχο. Δύο πρόσωπα γεμάτα φωτεινές εκρήξεις. Και μια αρμονική χημεία που σου λύνει κάθε απορία για την ομοιογένεια και τη ζωντάνια των μουσικών περιπλανήσεων τους!

Η Έμιλυ Παύλου και ο Τάκης Νταβέλος μιλούν στο ΝΤΟΥέΝΤΕ και το Γιώργο Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Δεν ξέρω αν τα μάτια μου χωρέσουν ξανά το πρόσωπό σου. Το σπίτι που έχασα δε μου θυμίζει τίποτα. Μονάχα ένα μέρος που δε μετράει ο χρόνος. Τους έβλεπα να περνάνε ένας-ένας το λόφο και να κινούνε για τη μεγάλη έρημο. Κανείς δε γύρισε για να μου πει πού πάει. Πού πήγε. Μόνο τα βράδια ο άνεμος μυρίζει αγιόκλημα και ματωμένα σώματα. Τι σημασία έχει; Το πρόσωπό σου; Θα χωρέσει ξανά στα μάτια μου;

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Άφησες την πόρτα ανοιχτή και δεν γνωρίζω να φύγω. Ούτε να μείνω ξέρω. Ούτε και να την κλείσω. Συναισθηματική κατάσταση: σε αναμονή. Εκκρεμεί μια φωτιά κάτω απ’ το απάτητο χιόνι. Υποθέτω, όλα είναι πιο ήσυχα τώρα. Δίχως κλειδί να γυρίζει στην πόρτα...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αλίκη είναι το όνομα μιας εφηβείας που επιστρέφει με ένα λεπτό λιγότερο.
Οι μύες της χαλάρωσαν και οι σύνδεσμοι στο λαιμό εξασθένισαν έτσι που το κεφάλι της έγειρε απότομα και ανάλαφρα μπροστά, με το μέτωπο να δείχνει το πάτωμα του συρμού. Η χλωμάδα στο πρόσωπό της κινούσε τους πάντες ανεξέλεγκτα.

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #5 +ΘΕΑΤΡΟ
Barton Fink

Τα συναισθήματα κουλουριάστηκαν μεταξύ τους και σχημάτισαν ένα πέτρινο αδιέξοδο. Η γλώσσα κόπηκε και εγκλωβίστηκε κάτω από λίθινο τίποτα. Ερημιά. Ερημιά, θα ήταν η λέξη αν μπορούσα να την προφέρω. Εδώ ακρωτηριάζεται και η πιο μικρή συγκίνηση...

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #4 +ΘΕΑΤΡΟ
Wendy and Lucy

Το δικό μου καλοκαίρι εκκίνησε μήνα άγνωστο. Με μια βαλίτσα στο χέρι. Η βαλίτσα κλάπηκε. Η παλάμη άδειασε. Γραφές σε γραμμές άβατες. Έμεινα με τους αγκώνες αμφίβολα προτεταμένους προς βορρά και νότο, αναμένοντας το ταξίδι που θα με σχίσει.

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΟΝΕΙΡΟΥ Τεύχος #3 +ΘΕΑΤΡΟ
Persona

Κάθε φορά που παίρνω φόρα για να σε αγκαλιάσω, μπαίνει στη μέση η ομίχλη που φαντάζομαι χωρίς να βλέπω και μας χωρίζει. Το βλέμμα σου θυμίζει αποσιωπητικά, είπε κάποιος που δε θυμάμαι. Μα εγώ απορώ γιατί δανείζεσαι τη φωνή μου, μονάχα για να κραυγάσεις.

Του Γιώργου Ευθυμίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

© 2017 ΝΤΟΥέΝΤΕ Magazine. All rights reserved Σχετικά με το ΝΤΟΥέΝΤΕ Συντελεστές Όροι χρήσης Διαφημιστείτε