Θυμάμαι μια γυναικεία φωνή να γαργαλάει τ' αυτιά μου και να πλάθει ιστορίες που κάλλιστα θα μπορούσαν να τραγουδηθούν από νεράιδες. Θυμάμαι να ταυτίζω τη βροχή με τη φωνή της και την ελπίδα με το στίχο της.  Μετά ήρθε το ντριν-ντριν του τηλεφώνου και άρχισα πάλι να πιστεύω στη γλυκύτητα των ανθρώπων. Η Μαριέττα Φαφούτη πίνει καφέ μαζί μας με τρεις κουταλιές ζάχαρη και γενναιόδωρες δόσεις αλήθειας.

 

Κάθεσαι αναπαυτικά στο πιάνο, απλώνεις τα χέρια σου, χαϊδεύεις την πρώτη νότα. Η δεύτερη επιμένει να αντιστέκεται. Φεύγεις ή μένεις; Η σύνθεση είναι επιμονή, πείσμα ή το πιο αντιδραστικό πλάσμα που γνώρισες ποτέ;

Συνήθως κάθομαι άνετα στο πιάνο και αφήνω ελεύθερα τα χέρια μου χωρίς να αγχώνομαι για τις κόνξες που μπορεί να μου κάνουν οι νότες. Από εκεί και πέρα πάντα θα βγει κάτι. Απλά άλλες φορές είναι όμορφο αυτό το κάτι, άλλες φορές μέτριο και άλλες καταστροφή. Πάντως όταν πρέπει να φτιάξω κάποια μουσική για μία δουλειά και βλέπω ότι έχω κολλήσει συνήθως δίνω στον εαυτό μου μία ώρα να συνεχίσω την προσπάθεια και αν δεν βγαίνει τίποτα με σταματάω με το ζόρι. Και όταν γίνεται αυτό δεν επιτρέπεται να κάνω κάποια νέα απόπειρα αν δεν έχει ξημερώσει νέα μέρα.

Σύνθεση, ερμηνεία, στίχος. Δισκογραφία, θέατρο κινηματογράφος, jingles, speakage, bankit, copyright. Τόσα πολλά σε μικρό χρονικό διάστημα, θα πουν κάποιοι. Αν ζωγράφιζες σε παρτιτούρα μια διαδρομή ψυχής ποιο από τα παραπάνω θα ήταν η αρχή και ποιο το τέρμα;

Χμ… λοιπόν ορίστε: Σύνθεση, κινηματογράφος, jingles, θέατρο, bankit, δισκογραφία, ερμηνεία, στίχος, copyright. Το speakage δεν το βάζω καν γιατί θα με πάρουν με τις ντομάτες. Έχω κάνει 4-5 speakage σε όλη μου τη ζωή συνολικά και από καθαρή τύχη. 

Στη ζωή σου τα πράγματα κυλάνε ως ολόκληρα ή οι αξίες ακολουθούνται από παρεστιγμένα; Υπάρχει πάντα κάτι που έρχεται να συμπληρώσει το κάτι παραπάνω;

Η αλήθεια είναι ότι έχω υπάρξει πολύ τυχερή και στη ζωή μου όλα έχουν έρθει τόσο μα τόσο ομαλά και φυσικά. Έχω δουλέψει βέβαια πάρα πολύ, αλλά ποτέ δεν χρειάστηκε να εκβιάσω καταστάσεις. Οπότε τα πράγματα κύλησαν ως ολόκληρα. Πεντακάθαρα. 

Πατρίδα είναι εκεί που θέλουμε να είμαστε. Ποια είναι η δική σου μουσική πατρίδα και ποιο το μέχρι τώρα ταξίδι σου για να φτάσεις εκεί;

Πατρίδα μου είναι το σπίτι μου, η οικογένειά μου και οι φίλοι μου. Όσο για τη μουσική μου πατρίδα, εκείνη είναι το Ωδείο στο οποίο συνάντησα τους αγαπημένους μου δάσκαλους μουσικής, τη Τζένη Θεοφανοπούλου και τον Άγγελο Βελεγράκη. Το Ωδείο Ειρεσία. Εκεί που απελευθερώθηκε κάθε μουσική μου σκέψη που είχα.

Ακούγοντας ένα δείγμα από speakage σου, στάθηκα σε μια φράση. «Μπορεί ένας κόσμος που φτιάχνει τέτοια θαύματα να είναι κακός;» Πώς μπορεί να το εξηγήσεις αυτό σε ένα παιδί μέσα από τη μουσική και τα παραμύθια;

Η αλήθεια είναι πως και εγώ όταν διάβασα αυτή την φράση ένιωσα να με διαπερνά ένα ρεύμα. Η απάντηση δυστυχώς είναι ναι. Καθένας μας είναι ικανός για το χειρότερο και το καλύτερο. Ωστόσο σε ένα πιτσιρίκι θα ήθελα να δείξω την ομορφιά που κρύβεται μέσα μας και το πόσο όμορφα πράγματα μπορεί να κάνει από το τίποτα ένας άνθρωπος. Συνεπώς θα κρατούσα το «Καθένας μας είναι ικανός για το καλύτερο» και αυτό θα το έκανα σίγουρα τραγούδι. 

Try a little Romance. Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι μάλλον δύσκολο άθλημα στις μέρες μας. Και οι περισσότεροι κρεμάνε τα παπούτσια πρόωρα. Ο τίτλος της δισκογραφικής σου δουλειάς είναι ελπίδα, προτροπή ή εξομολόγηση;

Είναι μια αυθόρμητη προτροπή. Εξομολογήσεις δεν θα έλεγα ότι κάνω μέσα από τα τραγούδια μου. Ουσιαστικά εκφράζω την ικανοποίηση που έχω βιώσει τόσα χρόνια ανακαλύπτοντας τον ρομαντισμό που μπορεί να κρύβεται σε μικρές καθημερινές κινήσεις και καλώ τον κόσμο να δοκιμάσει και εκείνος το ίδιο κόλπο ;)

Η μοναξιά την ώρα της δημιουργίας μοιάζει να είναι νομοτελειακή. Η χαρά στο μοίρασμά της είναι σίγουρα. Πώς θα μπορούσες να περιγράψεις το συναίσθημα του «μοιράζομαι» και «δημιουργώ» παρέα με την οικογένειά μου; Θεωρείς τον εαυτό σου τυχερό που συνεργάζεται με τους πιο δικούς του ανθρώπους;

Ποτέ δεν έχω νιώσει μοναξιά όταν δημιουργώ. Πόσο μάλλον όταν έχεις τις αδερφές σου λίγα μέτρα πιο δίπλα στο σαλόνι του σπιτιού. Το να γράφω ένα τραγούδι και να ακούω τις μικρές από μέσα να μου λένε ότι είναι μπούρδα αυτό που τραγουδάω ή είναι υπέροχο είναι η μεγαλύτερη χαρά (και απίστευτα αστείο αν με σκεφτείς να τραγουδάω και να με κράζουν τα κορίτσια από μέσα). Τον τελευταίο χρόνο βέβαια το συναίσθημα του «μοιράζομαι» και «δημιουργώ» το έχω έντονα με την αγαπημένη μου μπάντα (την καλύτερη του κόσμου) με την οποία τα τραγούδια μου πλέον παίρνουν άλλες διαστάσεις που σίγουρα δεν θα μπορούσα να τους τις δώσω αν ήμουν μόνη. 

Στούντιο, ηχογραφήσεις, θεατρικές παραστάσεις, κινηματογράφος, live performance. Σεζόν 2011-2012. Ποιο είναι το στίγμα του χειμώνα που έρχεται;

Νομίζω πως η λέξη που εκφράζει την οπτική μου απέναντι στον χειμώνα που έρχεται είναι η «ανυπομονησία». Μόλις ολοκλήρωσα μία υπέροχη ταινία μικρού μήκους της Θέλγιας Πετράκη, το “Under Ground” το οποίο φεύγει για τα φεστιβάλ ανά τον κόσμο. Παράλληλα έχω ξεκινήσει και δουλεύω τη μουσική για τη θεατρική παράσταση “I am my own wife” του Ιωσήφ Βαρδάκη. Γράφω και ενορχηστρώνω συνέχεια τα τραγούδια του επόμενου δίσκου για να μπούμε στο στούντιο να τα γράψουμε και παράλληλα κάνουμε πολλές πρόβες για τα live του χειμώνα με πρώτο-πρώτο το live στο Gazoo στις 23 Νοεμβρίου. 

Συγγραφείς, συνθέτες, ερμηνευτές, καλλιτέχνες εν γένει, στρέφονται ολοένα και περισσότερο στο διαδίκτυο; Bank it! Πλατφόρμα ανταλλαγής, μοιράσματος, αλήθειας; Πώς ξεκίνησε και ποιος ο στόχος μιας ομάδας ανθρώπων που κάνουν το «πρωτότυπο», πύλη στο Internet;

Το bankit.gr ξεκίνησε από την ανάγκη μας να δημιουργήσουμε έναν τόπο συνάντησης όλων των τεχνών στον οποίο καλλιτέχνες από κάθε κατηγορία τέχνης θα μπορούσα να δείξουν το έργο τους χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση. Η καλλιτεχνική μας πολιτεία όμως άρχισε να μεγαλώνει και είχαμε την ανάγκη να δούμε τα έργα των κατοίκων-καλλιτεχνών μας να παίρνουν ζωή. Έτσι ξεκινήσαμε το “ARTogether Festival” το οποίο φέτος πραγματοποιήθηκε για 4η συνεχόμενη χρονιά και φιλοξένησε όλες τις τέχνες σε μία τριήμερη γιορτή! 

Η ελπίδα υπάρχει για να ισορροπεί το φόβο. Τι ελπίζεις ν’ αλλάξει τη χρονιά που έρχεται και τι φοβάσαι να πάψει να είναι ίδιο;

Ελπίζω να αρχίσουμε να ορθοποδούμε σαν χώρα και οι άνθρωποι να βρίσκουν τον τρόπο να ομορφαίνουν την καθημερινότητά τους παρά τις αντίξοες συνθήκες που όλοι ζούμε τον τελευταίο καιρό. Όσο για το τι φοβάμαι… τίποτα. Αν είναι καλά η οικογένειά μου και οι άνθρωποι που αγαπώ τίποτα δε μπορεί να με φοβίσει.

 


 

Επίσημο site
BankIt.gr