#7
ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΝΤΟΥέΝΤΕ

ΜΙΣΟΣ ΠΑΡΕΣΤΙΓΜΕΝΟΣ
Αρχή Σωκράτους

Το βλέπεις στον τρόπο που στήνουν το κορμί τους. Άχαρος. Το βλέπεις και στη ματιά τους. Δεν είναι ευθεία. Χάνεται στα κράσπεδα και στα τελειώματα των κτιρίων. Ειδικά τις στιγμές που ο επίδοξος επιβήτορας τις προσεγγίζει κι αυτές κάνουν ένα διστακτικό βήμα προς τα πίσω. Οι pro του συναφιού θα έκαναν τρία μπροστά...

Του Δημήτρη Γλυφού.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο Δημήτρης Γκιούλος στο πρώτο του βιβλίο «ΔΙ ΑΡΚΛΕΚΙΝ ΠΑΡΟΝΤΙ και άλλες καταστάσεις» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΧΑΡΑΜΑΔΑ ξεσπά τη οργή του. Στα χαμένα όνειρα, σε καμένα Χριστουγεννιάτικα δέντρα, στη δεδομένη μας ομηρία, την μέσα μας τρομοκρατία και την πεινασμένη δειλία μας...

Της Στέργιας Κάββαλου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΕΧΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ
Βασίλης Γρίβας

Τον Βασίλη Γρίβα τον γνώρισα προσωπικά με αφορμή τις εικονογραφήσεις του για τις εκδόσεις ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ.  Δεν υπάρχουν σωστές εικόνες, οι δικές του όμως τέτοιες μου έμοιασαν. Άρχισα να αναζητώ δουλειές του και σε άλλους εκδοτικούς. Και ανακάλυψα μια μαγεία σχεδόν οικεία... Η αφορμή της συνέντευξης είναι και η προτροπή-ευχή μου να κάνετε ακριβώς το ίδιο. Εσείς και τα παιδιά. Εσείς, τα παιδιά...

Της Στέργιας Κάββαλου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Εκείνη την εποχή η τροχιά του φεγγαριού δεν είχε ακόμη σταθεροποιηθεί.  Η απόσταση της σελήνης παρουσίαζε γενναίες διακυμάνσεις και η  περιστροφή της γίνονταν στον κεκλιμένο της άξονα με τρόπο τέτοιο που πότε απομακρύνονταν υπερβολικά από τη γη, ώστε το φεγγάρι έμοιαζε με μια μικρή κουκίδα στον ορίζοντα, και πότε την πλησίαζε τόσο, που οι ισχυροί σεισμοί και οι βαρυτικές δυνάμεις αλλοίωναν το ανάγλυφο του εδάφους και τον σχηματισμό των θαλασσών...

Του Γιώργου Μουστάκη.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Φώναζε η Sailormoon, η ηρωίδα γιαπωνέζικου καρτούν, επικαλούμενη τη δύναμη του φεγγαριού για να αντιμετωπίσει τα σκούρα. Άλλοι πάλι είχαν σπαθί, άλλοι τη δύναμη να παγώνουν, άλλοι τη δύναμη να παγώνουν τον χρόνο και κάποιοι πιο χαριτωμένοι να χτυπούν μεταξύ τους τα κόκκινα γυαλιστερά παπούτσια τους και να τηλεμεταφέρονται...

Της Σταυρούλας Παπαδάκη.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΑΝΟΧΥΡΩΤΕΣ ΡΙΜΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ...
Ο δραπέτης

Φυσικά εκείνος δε με λυπόταν. Εκείνος, ο αρχάγγελος, ο Μιχαήλ. Εκείνος ήξερε πως η κατάντια μου δεν ήταν δική μου. Μια ξένη προσωπίδα μου φόρεσαν και μ’ έδειξαν με το δάχτυλο στα ψεύτικα δικαστήριά τους και με διέσυραν και με καταδίκασαν και μ’ απομόνωσαν...

Της Ευαγγελίας Πατεράκη.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΔΙΠΟΛΙΚΗ ΑΡΚΟΥΔΑ
8:15

Μπλε. Ο ουρανός είναι μπλε, όχι είναι κόκκινος σαν τα χέρια μου. Μα, όχι τα χέρια μου είναι λευκά. Πολύ λευκά. Σχεδόν διάφανα όπως η τζαμαρία που βρίσκεται μπροστά μου. Στον τρίτο όροφο της μονοκατοικίας που μένω. Ο τρίτος είναι αρκετά πάνω από το έδαφος ώστε να μπορώ να διακρίνω πλέον τους ανθρώπους. Τρίτος όροφος, ή έκτος, ή μήπως...

Του Νίκου Ρουμπάκη.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Η ΠΟΛΗ ΑΥΤΗ ΤΗ ΝΥΧΤΑ
Ο ξένος

Η κομψότητα δεν του ταίριαζε αλλά έκανε συνεχώς πειραματισμούς. Στο κεφάλι έχωσε μια μάλλινη κάλτσα κι είχε ντύσει το λαιμό του πολύχρωμο σωλήνα. Σ’ αυτόν περνούσε ό,τι έβρισκε στα σκουπίδια. Μια φορά δεν βρήκε τίποτα κι έφαγε αποτσίγαρα. Άναψε ύστερα φωτιά για να καπνίσει...

Του Δημήτρη Τανούδη.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η αυλαία έπεσε
Οι θέσεις άδειες
σωπαίνουν 
φορτωμένες
σκιές...

Της Έλλης Φθενάκη.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

© 2017 ΝΤΟΥέΝΤΕ Magazine. All rights reserved Σχετικά με το ΝΤΟΥέΝΤΕ Συντελεστές Όροι χρήσης Διαφημιστείτε