Δεκαέξι χαρακτήρες ενσαρκώνονται από τέσσερεις ηθοποιούς. Μία θεατρική παράσταση και μία ταινία. Τεράστιοι αναπαυτικοί καναπέδες αντί για καθίσματα και μπαρ στη θέση του φουαγιέ. Αντί για παρασκήνια τα κουτιά της Πανδώρας. Όλα στην παράσταση LUV κρύβουν μια έκπληξη.

Μια μοντέρνα μαύρη κωμωδία του Thomas Sainsbury από τη θεατρική ομάδα square. Εκπληκτική μουσική από τον Αλέξανδρο Βούλγαρη “THE BOY” και σκηνοθεσία του Αντώνη Σπίνουλα.

Ζωές χτισμένες πάνω στη ματαιοδοξία με μοναδικό επίκεντρο το εγώ ή ετερόφωτοι χαρακτήρες που μόνο στην αντανάκλαση βρίσκουν λόγο ύπαρξης. Πίσω από τη χρυσόσκονη, μοναξιά. Τα βάθρα χάρτινα.

Η Ιωάννα Σταυροπούλου και η Δάφνη Μανούσου μίλησαν στο ΝΤΟΥέΝΤΕ για τη Τζέμα και τη Μισέλ του LUV αλλά και για την κάθε Τζέμα και την κάθε Μισέλ της καθημερινότητας:

 

Τα πρόσωπα της παράστασης είναι αναγνωρίσιμα στην καθημερινότητα ή μιλάμε για ακραίες περιπτώσεις;

Δάφνη: Τα πρόσωπα της παράστασης ενώ αρχικά δείχνουν πολύ τραβηγμένες περιπτώσεις, επί της ουσίας και κοιτάζοντας τα λίγο βαθύτερα διαπιστώνει κανείς ότι είναι άτομα που κατά καιρούς συναντάμε στη κοινωνία και κατ' επέκταση είναι και θύματα της, αφού προκειμένου να γίνουν αποδεκτά μέσα σ' αυτή καταφεύγουν στην αυτοκαταστροφή και την απόλυτη μοναξιά.

Ιωάννα: Πιστεύω πως τα πρόσωπα της παράστασης είναι απόλυτα επίκαιρα και αναγνωρίσιμα στην κοινωνία του 2011. Χτες για παράδειγμα έκανα φίλο στο facebook έναν άγνωστο, ο οποίος μέσα σε 2 λεπτά μου έκανε like σε 200 φωτογραφίες... κατατρόμαξα και τον διέγραψα... Μιλάμε όμως για απίστευτη ομοιότητα με κεντρικό χαρακτήρα του LUV! Επίσης μπορώ να σκεφτώ άπειρο κόσμο που θα έκανε τα πάντα για να μοστράρει τη ζωή του στα περιοδικά και στην τηλεόραση. Και δεν είναι λίγες οι γυναίκες που ασχολούνται μανιωδώς με την ομορφιά τους και θέλουν εναγωνίως να πετύχουν το τέλειο γαμπρό. Οι χαρακτήρες είναι μεν κάπως τραβηγμένοι από τα μαλλιά -γιατί μην ξεχνάμε πρόκειται και για θέατρο- αλλά ανταποκρίνονται απόλυτα στη σημερινή πραγματικότητα.

Η Ματαιοδοξία και η μοναξιά είναι τα θέματα με τα οποία κυρίως καταπιάνεται η παράσταση. Ποια είναι τα αντίδοτα;

Δάφνη: Ωραία ερώτηση, τα αντίδοτα νομίζω είναι η εξωστρέφεια, η ουσιαστική επικοινωνία με τους άλλους, η αλληλοϋποστήριξη, η προσπάθεια να βγεις για λίγο απ 'το μικρόκοσμο σου και να ακούσεις αληθινά τον άλλον, έτσι ώστε να σταματήσεις να θεωρείς τον εαυτό σου το κέντρο του κόσμου και θεωρείς τον εαυτό σου θύμα μέσα σε αυτόν. Γενικότερα το να φιλοσοφείς τα πράγματα και τέλος να μην παίρνεις και τόσο σοβαρά τον εαυτό σου.

Ιωάννα: Θα συμφωνήσω με τη Δάφνη και θα προσθέσω πως αν καταφέρεις να τα βρεις με τον εαυτό σου και να τον αγαπήσεις για αυτό που είναι, τότε η ματαιοδοξία και η μοναξιά δεν θα χωράνε πια στη ζωή σου. Τη θέση τους θα πάρει η αγάπη. Το έργο που κάνουμε δεν λέγεται τυχαία "LUV" και όχι "LOVE". Σήμερα ακόμα και η έννοια της αγάπης έχει διαστρεβλωθεί... αν την ψάξουμε όμως στην αγνή, στην πιο απλή της μορφή αυτό θα είναι το μαγικό αντίδοτο για μια πιο αληθινή ύπαρξη και μια γεμάτη ζωή.

 

Πίσω από τα «κουτιά της Πανδώρας» νομίζεις ότι κάποιος με ένα ραβδί αγγίζει τους ηθοποιούς και μπαίνουν με απόλυτη υποκριτική ευλυγισία από τον ένα ρόλο στον άλλο. Και εκεί που νιώθεις ότι το εφήμερο των ψεύτικων συναναστροφών και η ματαιότητα της ματαιοδοξίας έχουν επικρατήσει, η έκβαση έρχεται και σου κλείνει το μάτι.

 

Παίζουν: Αργύρης Θανάσουλας, Γιάννης Λασπιάς, Δάφνη Μανούσου, Ιωάννα Σταυροπούλου
Σκηνοθεσία: Αντώνης Σπίνουλας
Μουσική: Αλέξανδρος Βούλγαρης “THE BOY”

Στο NIXON BAR, Αγησιλάου 61β, Κεραμεικός, Αθήνα.
Παρασκευή-Σάββατο-Κυριακή: 9:00 μμ
Τιμή εισιτηρίου: 10 €