Δημήτρης Γκιούλος
Ας γίνει η οργή μου χάδι,
να χαϊδέψει το διπλανό,
το συνοδοιπόρο μου,
και μετά ας ενώσουμε τις οργές μας,
χέρια στιβαρά, καθάρια όπλα,
και μετά τη μάχη -ξέρω θα ‘ναι σκληρή-
να σηκώσουμε μαζί το βάρος
που μας πλακώνει τα φτερά
και λιώνει την ελπίδα λίγο-λίγο
και ας πετάξουμε ψηλά.
Έλα μαζί μου,
μη φοβάσαι,
δες πόσο πράος είμαι πια,
έλα και θα σου δείξω την πιο όμορφη Ανατολή,
την πρώτη της «Ουτοπίας» μας…
▲ Φωτογραφία από τον Δημήτρη Γκιούλο.