Μνημονιακά χαώδης η σκέψη και η αντίληψη των πολιτικάντηδων ανδρών ευνούχων τε γυναικών συν τέκνοις, που απέκτησαν σαφώς, πριν κοπούν τα αμελέτητά τους. Τρέχουν και δηλώνουν, υποδηλώνοντας με υπονοούμενα και πολλές υποσχέσεις που τραυματίζονται με άπειρα «θα». Γελώ με την ψυχή μου κάθε φορά που ακούω παπαρδελοκουβέντες σε πάνελ γερμανοτραφών καναλαρχών και δημοσιογραφίσκων που επιτίθενται στη μακαρίτισσα τη δραχμούλα και που -μάλλον- θα τη θυμώσουν και θα σηκωθεί από τον τάφο της και θα τους πάρει φαλάγγι!

Μεταξύ μας, εγώ μια χαρά περνούσα με τη δραχμή και πολύ τη θρήνησα, όταν ηναγκάσθη να την κηδέψω με παπάδες και κόλλυβα! Θυμάμαι, έκαμα μια έτσι και ό,τι κέρματα είχα από δαύτην σε τσέπη και κωλότσεπη με φτάναν για κάνα καφέ στο γύρω της πλατείας! Και στο μπακάλικο της γειτονιάς μου και στο μανάβη και στον περιπτερά μια χαρά την έβγαζα παρέα της και καλά συνεννογιόμασταν και μια χαρά την αγαπούσαν και οι λοιποί όσοι την έπαιρναν στο χέρι, αφού τους την έδινα. Την εκτιμούσαν...

Τώρα παρέα με το μνημόσυνό της, ήρθαν και τα μνημόνια. Και με πήρε η κάτω βόλτα! Έκλαψα το μπακάλικο που έκλεισε, θρήνησα το μανάβη και είδα τον περιπτερά να βγάζει πτερά και πούπουλα και να ανεβαίνει εις τους ουρανούς μαζί με την τιμή των τσιγάρων και του καφέ. Τον δε κρεοπώλη μου, τον έχασα νωρίτερα μετά χρηματιστηρίου bubbles, τύπου Σημίτη. Είχε παίξει κάτι κιλά συκωταριά, δυο σπληνάντερα, πέντε-έξι χοιρινές και μια σπάλα στο χρηματιστήριο, μετά το φροντιστήριο της τότε πρωθυπουργάρας και όπως ήτο φυσικό... εξανεμίστηκαν! Πάει, τα πήρε το μαύρο σύγνεφο και τα ‘φαγαν οι καρχαρίες, μαζί με τον κυρ-Μήτσο τον λεβέντη.

Μετά είδα γκλαμουριά εν Αθήναις και οδοκαθαριστές να πλένουν δρόμους και πεζοδρόμια μετά μανίας για την Ολυμπιάδα. Πάνω στο φιλότιμο και μένα τότε-θυμάμαι την εθνική τους περηφάνια- κόντεψαν να με πλύνουν που είχα μαρμαρώσει ώρα στο πεζοδρόμιο, αφού περίμενα να περάσει ταξί να με μαζέψει τη δόλια. Τα ίδια τράβηξα και με το EURO στην Πορτογαλία. Γι’ αυτό ισοπεδώθηκε και αυτή!

Επανέρχομαι στο τώρα. Τώρα λοιπόν, κάποιοι αυτοκτονούν με περίστροφο, άλλοι πηδούν από ταράτσες και μπαλκόνια και άλλοι δένουν στο λαιμό τους σχοινί. Τώρα παιδιά λιποθυμούν στα σχολεία, κάποιοι ψάχνουν τους κάδους σκουπιδιών, μερικοί κλέβουν αυτοκίνητα, γυναίκες πουλούν το κρέας τους, άλλοι τα χρυσά δόντια τους και τη βέρα του πεθαμένου συζύγου. Οι πιο πολλοί ακόμα προσπαθούν να βρουν τι φταίει και γιατί θα πεινάσουμε, άμα αναστηθεί η δραχμή!

Εντωμεταξύ, κάτι ξυρισμένα κομαντόπαιδα με σημαίες ανατριχίλας από το παρελθόν της Κατοχής, οραματίζονται ν’ αναστηθεί ο Χίτλερ και απ’ τη μια βοηθούν τη γιαγιά να πάρει τη σύνταξη από το ΑΤΜ της κλεπτοτραπέζης και απ’ την άλλη πλακώνουν στις ανάστροφες, όποιον τολμά να μη συμφωνεί με τις κλεπτοτράπεζες και άρα μαζί τους. Προς το παρόν δηλαδής, γιατί άμα καβαντζώσουν σε μπάκα και άλλα ψηφουλάκια, θα δούμε και σαπουνάκι με μυρουδιά Πακιστανού, Αφγανού ή και ΄Ελληνος αντιρατσιστού. Και με «Εγέρθητι».

Αφού πέσανε οι μπάτσοι με δόση κομάντο σε μάγουλο αριστεράς και μπουγέλωμα σε μαλλί άλλης αριστεράς, σε λίγο θα σπάνε οι πόρτες των σπιτιών και θα μπουκάρει λεφούσι το μαύρο παρελθόν και θα γίνουν της μοδός οι γερμανοτσολιάδες, οι δοσίλογοι, γιατί οι μαυραγορίτες ήδη ανταλλάσσουν με τη σέσουλα τα χρυσά της Ελλάδος, που αναβιώνει την ανατριχιαστική ιστορία της με άρωμα Γερμανο-ευρωπαϊκό.

 

Υ.Γ. Θυμάμαι πανό των αναφερόμενων Μαυρόσκυλων που έγραφε «Έλληνας γεννιέσαι, δε γίνεσαι ποτέ», σε ένα πογκρόμ, από εκείνα που συνηθίζουν. Περνούσα από δίπλα τους με το δίτροχο και έσκασα στα γέλια με αυτό το  -ν- που έλειπε! Είναι γελοίο να παίρνεις όρκο για εκείνο που πρακτικώς προδίδεις! Έλληνας γίνεσαι, άμα έχεις ψηλά της αξίες του πνεύματός της Ελλάδας... κουνενέδες που σας έμαθαν οι γονείς σας πως επιβιώνει κανείς μόνο με γροθιές, κλωτσές και βία. Και πήρατε και το κάνατε σύνθημα και έτσι γίνατε κτήνη... Σάμπως και το «Χρυσή»... πάλι σε λεφτά, σε μπικικίνια, σε παραδάκι, δεν παραπέμπει; Βρε, δεν το αλλάζετε σε «Μαύρη»... να κάμνει και ένα οξύμωρο σχήμα-όνομα και πράγμα, βρε αδερφέ- με το «Αυγή»;