[...]

Κόσμοι με παγωμένες φλόγες να τρυπούν τη σάρκα της μέρας, άνθρωποι με μηχανικές κλειδώσεις που ίπτανται κατά βούληση, ολογράμματα σκέψεων που περιφέρονται, ή και μεταπηδούν ανάμεσα σε πλανόδια ζεύγη νευρώνων, οι οποίοι με τη σειρά τους εισχωρούν σε μια φωτεινή διάφανη σφαίρα που περικλείει αγέννητες ψυχές, ήχοι από κλάματα ετοιμοθάνατων να παίζουν στα γιορτινά μεγάφωνα της πόλης και ερωτικές συνευρέσεις άψυχων αντικειμένων που ζητωκραυγάζουν από τις μυθικές ηδονές τους, (πολυθρόνες ερωτοτροπούν κρυφά σε σκοτεινά σοκάκια με μοντέρνα σκαμπό, στιβαρές τραπεζαρίες φιλιούνται άνομα με σκονισμένες πορσελάνες και ακριβά κρύσταλλα κρυμμένα σε ξεχασμένες βιτρίνες, σπάνια εκθέματα αγαλμάτων αγγίζονται τρυφερά με τα βελούδινα υφάσματα των μουσείων, παιχνίδια που βγαίνουν ερωτικά ραντεβού με γυναικεία φορέματα), στρατοί με φαλλικά κράνη περιφρουρούν το φυλακισμένο σκοτάδι, μέσα σε ένα άχρονο κελί· κοντά στα σύνορα της πόλης.

Μια πόλη φωτεινή εδώ και αιώνες, θα βασίλευε κάπου μες στον κόσμο. Σε μια άκρη του γαλαξία, ή σε μια στριμωγμένη ουλή του σύμπαντος ικανή να δεσμεύει το γύρω φως και να τροφοδοτεί την ενδοσάρκα της. Θα ρουφούσε ακόμα και κομμάτια από το χωροχρονικό συνεχές προσθέτοντας λίγες στιγμές αιωνιότητας σε μερικούς από τους κατοίκους. Ο θάνατος φαντάζει σπάνιος και δώρο της φύσης. Τον υποδέχονται με γιορτές και μεγαλοπρεπείς εκδηλώσεις σε κεντρικά σημεία της πόλης. Είναι η αιτία για μουσική και ξέφρενους χορούς, οι άνθρωποι να γνωριστούν ξανά και, ίσως να αναπολήσουν και τον δικό τους θάνατο. Μέχρι μια νέα γέννηση να τους επαναφέρει στην καθημερινότητα, να τους θυμίσει την βαρετή αιωνιότητα που έρχεται, να βυθιστούν σε χρόνιο πένθος.

Με κόπο συντηρούν αυτή τη διάφανη σφαίρα. Ένας πλεονασμός από ψυχές, φωνάζει και στοιβάζεται άναρχα σ' αυτό το υγρό πλέγμα που αιωρείται, μικρές ιαχές πόνου ξεπροβάλλουν από τις φανταχτερές πληγές και τα ασώματα σώματά τους περιφέρονται άσκοπα σ' αυτή την παγκόσμια μήτρα, σε μια αιώνια αναμονή. Ο κεντρικός επεξεργαστής της πόλης που βρίσκεται μερικά υπόγεια κάτω από το έδαφος, επιλέγει μέσα από έναν αλάνθαστο αλγόριθμο, ποιες από τις αγέννητες ψυχές είναι πλέον έτοιμες να συμπληρώσουν επιμελώς την χαμένη ύλη, διατηρώντας μια σιωπηλή ισορροπία μεταξύ θανάτων και γεννήσεων.

[...]

2012 .ρ ςοκίν