Κλεονίκη Καλλέργη, μπατίρηδες, λαός, επανάσταση του 1821, μποϊκοτάζ σε καύσιμαΑπορώ με τους λαούς που ξεχνούν τις πρόσφατες προδοσίες και θυμούνται το ένδοξο, αλλά απώτατο παρελθόν τους! Είναι να τους κλαις και μονίμως να τους ξεγελάς! Το αυτό έπραξε και ο δικός μας, ο μεγάλος πλην αμνήμων... Έχωσε μέσω κάλπης τον δεύτερο, τον γυαλάκια και πατομπουκαλάκια του μνημονίου που πήρε αλά μπρατσέτα τον πράσινο, στρουμπουλό Πιτ και αγκαλιά με έναν παππού τσομπάνο πάνε να διαπραγματευτούν τα αδιαπραγμάτευτα της Αγγελικής Ράιχ! Αλλά στο δρόμο το μετάνιωσαν και γυρίσαν πίσω...

Το έχουν χάσει και το ολίγο που τους απέμεινε μυαλό οι κάτοικοι του Μπατιριστάν και νομίζουν πως με τούτο το παράδοξο σχήμα «μπλε και πράσινοι κόκκοι με αριστερόστροφο κάδο» θα ξεπλύνουν την ντροπή και το όνειδος μιας χώρας. 

Και τι είναι η πατρίδα μας; Μην είναι ο θώκος του πρωθυπουργού, μέχρι να στρογγυλοκάτσει ο κώλος του; Μην είναι και τα υπουργεία τους και τα βουλευτιλίκια; Μην είναι ο παχουλός μισθός τους και τα ρουσφέτια τους; Μην είναι τα ξεχασμένα σκάνδαλα και οι λησμονημένες μίζες; Και αυτά και τούτα είναι η πατρίδα μας! Αλλά είμαστε και εμείς οι πολλοί και υπόλοιποι που δε θέλαμε να ξεχάσουμε, αλλά μας παρέσυρε το τρένο... Είμαστε και εμείς που το βλέπουμε το ευρωπαϊκό μηχάνημα κοπής του κιμά να μας αλέθει και με όσα και αν φωνάξαμε και είπαμε και βιώσαμε, μας γράψανε και μας αφήσανε γραμμένους εις τας ελληνικάς καλένδας.

Τώρα που σκάσανε και τα ισοδύναμα, και ήρθαν και τα νέα μέτρα που δε θα άφηνε το τρίο Στούτζες να μας τα πάρουν και καλά, του Έλληνα ο τράχηλος -που ζυγό δε σηκώνει, αλλά τις φάπες του τις θέλει-θέλω να δω τι σκοπεύει από τούδε και στο εξής να πράξει. Ο τράχηλος, εννοώ... θα μείνει να κοιτάζει ακόμα τ’ άστρα, ελπίζοντας να έρθει να τον σώσει η Παναγιά η Βοήθεια ή θα σκεφτεί να πάρει μια μαγκούρα και να τους κάνει και τους 3 λίγο τόπι, λίγο μπάλα, λίγο μαύρους;

Προς το παρόν στις άλλες καημένες που βρέχονται από την ίδια θάλασσα χώρες και μια που γλιστρά προς τον Ατλαντικό, γίνεται της Ποπίτσας η κιλότα. Κλοτσοπατινάδα που πάει σύγνεφο, λαγοί που γίνονται λύκοι, πλήθος πρόβατα που βέλαζαν άρχισαν να δαγκώνουν, μπούφοι που δεν έπαιρναν το μάθημα, την πέφτουν τώρα στους καθηγητάδες τους που σημειωτέον, πολλοί από δαύτους σπούδασαν στα Χάρβαντα, όπως και πολλοί δικοί μας και γενικώς επικρατεί αναταραχή μεγάλη που προβλέπεται να φέρει σεισμούς πολλών ρίχτερ στη λεκάνη της Μεσογείου. Στο Μπατιριστάν προς το παρόν, κουνιέται μόνο ο Εγκέλαδος, που χορεύει και ξαναχορεύει, μήπως και ξυπνήσει κανένας από μας και βγει με τη μαγκούρα στους δρόμους από τα τσα-τσα και τα τανγκό του.

Τούτη η Εβδομάδα θα είναι πάντως των Μεγάλων Παθών και το σλόγκαν που καραδοκεί να σκάσει μύτη και να βγάλει το μάτι πολύ δάκρυ είναι το «Παθέστα και Μαθέστα και κοίτα για καμιά μανέστρα». Μέχρι και η ξαδέρφη μου η Ποπίτσα θα βγει στο δρόμο, να ζητήσει το λόγο που της ‘κόψαν κι άλλο το μισθό και με ό,τι της αφήκαν αγοράζει  μπατονέτα. Εγώ πάλι θα βγω ντυμένη σαν κουτσή με μια μαγκούρα από αγριελιά-δώρο φίλης. Ο φίλος μου ο Μήτσος θα βολτάρει με το σκουπιδοντενεκέ του, γιατί και που τον έχει σπίτι, άχρηστος του είναι. Δεν έχει, μου ξομολογήθηκε στο τηλέφωνο, να πετάξει τίποτα μέσα. 

Και άμα χρειαστεί, μου είπε, τον φορώ και σαν κράνος.

Υ.Γ. Λοιπόν, από όλα αυτά κρατώ τη μαγκούρα, το σκουπιδοντενεκέ και την Πόπη χωρίς κιλότα, μήπως και σηκωθούμε και βγούμε στους δρόμους σαν τους ένδοξους Ξεβράκωτους μιας άλλης εποχής. Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε! Α, ναι! Ξέχασα να πω, τη μηχανή την πάρκαρα εδώ και καιρό, γιατί η ρουφιάνα δεν περπατά χωρίς βενζίνη και εγώ χρήματα ... γιοκ!