Οι γυναίκες της ζωής μας, οι γυναίκες της ζωής τους, γυναίκες, γενικά, που φεύγουν,  είναι το θέμα των φωτογραφιών. Γυναίκες που δοκιμάζουν μία νέα πορεία προς το φως, ενίοτε και στο σκοτάδι, γυναίκες που σίγουρα, όμως, δείχνουν να απελευθερώνονται, καθώς αφήνουν πίσω τους όλα τα εμπόδια. Γυναίκες σε μετάβαση, κυρίαρχες στο κάδρο, μοναδικές,  άσχετα αν δείχνουν σιγουριά ή αν δείχνουν αμφιβολία για ό,τι πράττουν, για ό,τι τους συμβαίνει, για αυτό που τις περιμένει.

Μια έκθεση με / από σκηνοθετημένες φωτογραφίες μόνο με γυναικείες «Φυγές», ίσως γιατί είναι οι γυναίκες που, συνήθως στην εποχή μας, ξεβολεύονται πιο εύκολα και δοκιμάζουν νέους˙ καινούργιους δρόμους.

Φεύγω, ἔφευγον, φεύξομαι & φευξοῦμαι, ἔφυγον, πέφευγα, ἐπεφεύγειν.

Το γύρισμα της πλάτης. Ο μη γυρισμός. KeinZurück. Αλλαγή κεφαλαίου για τον φεύγοντα. Η πλάτη ως τελευταία εικόνα του Άλλου. Η φυγή έχει το σχήμα πλάτης. Η φυγή ως Στιγμή αλλά και ως Κατάσταση. Οι φυγές και τα ισάριθμα «μη φεύγεις». Η πλάτη εκείνου που φεύγει όλο και ξεμακραίνει από το στήθος αυτού που μένει. Όλο και ξεμακραίνει. 

Φεύγω, ἔφευγον, φεύξομαι & φευξοῦμαι, ἔφυγον, πέφευγα, ἐπεφεύγειν.

Βάζω το σώμα μου να περπατήσει πάνω στο ξύλινο πάτωμα. 

Όλα είναι κάτι άδειο κι εγώ, μια γυναίκα Φυγάς. 

Με το δεξί της πόδι και απ' το αριστερό ακόμη πιο αβέβαιο.

 

 Ινφο

Μια έκθεση φωτογραφίας του Δημήτρη Συμεωνίδη, με την υποστήριξη του Φωτογραφικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Στις λοτοχνικές παρεμβάσεις η Κατερίνα Χανδρινού και η Μαίρη Κλιγκάτση.

ΠΟΥ; Gallery Toss (Bar La Doze), Βηλαρά 1 & Συγγρού, στα Άνω Λαδάδικα της Θεσσαλονίκης
ΠΟΤΕ; Από 18 έως και 28 Οκτωβρίου