Ο Σεπτέμβρης. Ανοίγει τα σχολεία. Κλείνει τα διαλείμματα. Κατεβάζει τα μανίκια. Χαμηλώνει τα μάτια σου ο αέρας. Γεμίζει λάσπες τα δάχτυλα των ποδιών μου. «Στις αρχές του φθινοπώρου, ‘πέσαν κάμποσες βροχές κι ανοιχτήκαν οι ομπρέλες και βραχήκαν οι φωτιές». Ανεβαίνει ξανά το ασανσέρ συχνά. Αμήχανα ντυσίματα και αναστεναγμοί για τον Αύγουστο –αχ– που λείπει. Οι στεριές που επιστρέφουν. «Όταν του φθινοπώρου η πόρτα ανοίξει, όταν θα αποδημούνε τα πουλιά», καμαρώνω τα αποδημητικά σου «πρέπει». Λιγοστεύει το φώς και φαίνονται ξεκάθαρα. Μονομιάς θα σε ρίξει χάμω ο άνεμος. «Καινούριο φθινόπωρο κι ακόμα να βγεις, σαν άσπρο χρυσάνθεμο στη φλούδα της γης». To άλλο μου φθινόπωρο έγινες. Ενυδάτωση των σκασμένων χεριών μου. Τώρα δεν ξέρω τι να τα κάνω αν δεν σε αγκαλιάζουν. Βολεύομαι στις τσέπες σου. «Πριν έμπει το φθινόπωρο πριν βγει το καλοκαίρι, τότε που ο ήλιος χάνεται κι η μέρα σουρουπώνει». Ζηλεύω αναδρομικά όλα τα μπουφάν σου. Που κλείνουν μέχρι το λαιμό σου. Τις τρύπες που μπάζει, καλύπτω με τα φιλιά σου. «Βρε γιασαλάμ πού να το φανταστώ, τόσο γλυκό το φθινόπωρο αυτό». . Πέφτουν οι εραστές σαν φύλλα πάνω σε άσπρα σεντόνια. Οι καρποί τους, ζωγραφίζουν Άνοιξη. «Πως βάζεις τ’  άστρα, να μου χτίσουν ένα σπίτι, και ας πέφτουν φύλλα, του φθινόπωρου σωρό». Να θέλω να φιλάω τις παγωμένες πατούσες σου. Να σου φτιάξω –με δεξιοτεχνία– τον πρώτο ζεστό καφέ. Να κοιμόμαστε με κάλτσες για να στις βγάζω μόλις ζεσταθείς. «Αυτό που έχω κερδίσει ας μη μου λείψει και που στολίζει τώρα τα νερά σου, με φύλλα από το φθινόπωρό μου». Καιρός ο πόλεμος να γίνει Ειρήνη, στη θάλασσα θα σε γιορτάσω που ακόμα λαμποκοπά. Μεγάλη θάλασσα, αυτή η εποχή. «Το πρώτο μου φθινόπωρο φανήκαν, τα κλαράκια μου» κι έκτοτε διαμένω εντός σου. Και τι να πεις. Λόγια χρυσά και ‘συ να βάζεις βέρα στα κλαδιά. «Δάκρυ δάκρυ σε μαζεύω, σ' έναν κόσμο φθινοπωρινό, που σαν φύλλο στον αγέρα, Θε μου, πώς σ' αγαπώ». Να γιατί βρίσκομαι εδώ. Έμαθα πια πως αλλάζουν οι εποχές. Χρόνια σαν σύννεφα και παρακάτω «το φως ανήλικο και συνομήλικο, φθινόπωρο δίχως βροχές». Τώρα θα σταθώ πάνω στη γη, ξέροντας μιαν αλήθεια. Φθινόπωρο, το μόνο μέλλον σου δεν είναι ο Χειμώνας. «Απόψε φθινοπώριασε και τ' όνειρο ξεθώριασε, καρδιά μου κάνε υπομονή κι ο ήλιος θα ξαναφανεί». Φθινόπωρο, το μόνο μέλλον σου, η Άνοιξη.

 

▲ Οι φωτογραφίες από τον Ιορδάνη Σιναμίδη.

 

 Ινφο

Έγινε αναφορά στα τραγούδια:

  1. Στις αρχές του φθινοπώρου - Ελευθερία Αρβανιτάκη | Στίχοι: Λάκης Λαζόπουλος | Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος 
  2. Φθινόπωρο - Χαρούλα Αλεξίου | Στίχοι: Χαρούλα Αλεξίου | Μουσική: Νίκος Αντύπας
  3. Τα χέρια - Βίκυ Μοσχολιού | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος | Μουσική: Γιάννης Σπανός 
  4. Νύχτα στον Κολωνό – Σπύρος Σακκάς | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος | Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
  5. Αλεξάνδρεια - Γιάννης Κότσιρας | Στίχοι: Άρης Δαβαράκης | Μουσική:  Ευανθία Ρεμπούτσικα
  6. Τραγούδι μου - Ελένη Τσαλιγοπούλου | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου | Μουσική: Marcel Khalife
  7. Γλυκό παράπονο – Μίνως Θεοχάρης | Στίχοι: Federico Garcia Lorca | Μουσική: Δημήτρης Μαραμής
  8. Ζελατίνα - Τάνια Τσανακλίδου | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου | Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
  9. Θεέ μου πώς σ' αγαπώ - Τάνια Τσανακλίδου | Στίχοι: Λάκης Τεάζης | Μουσική: Γιάννης Σπανός
  10. Μικρά τα χέρια μου – Κώστας Θωμαΐδης | Στίχοι: Γιώργος Κρητικός | Μουσική: Κώστας Θωμαΐδης
  11. Απόψε φθινοπώριασε – Μανώλης Μητσιάς | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος | Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις