ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΝΤΟΥέΝΤΕ

Διάβασα πολύ. Κρεμάστηκα με τις ώρες πάνω από βιβλία, δοκίμια, περιοδικά˙ κυλίστηκα με τις ώρες στο διαδίκτυο. 

Και ποιον ενδιαφέρει αυτό; Προφανώς και δεν αφορά κανέναν. 

Παρόλα αυτά, ξεκινώντας να γράφω αυτές τις αράδες για το πρώτο τεύχος του 2013, ήθελα να σας πω τι έμαθα αυτούς τους δυο μήνες που το ΝΤΟΥέΝΤΕ ετοιμαζόταν, όπως μυστικά και ήσυχα.

Λέω, λοιπόν, τα εξής:

Αφού ο κόσμος δεν τελείωσε, αφού εμείς ζούμε εκεί που ζούσαμε και κάποιοι άλλοι πουθενά ακριβώς, αφού οι ήρωες γλυκά κοιμούνται αλλά κανείς δεν ξέρει πού, αφού οι λίστες της Κυράς μας της Μαμής (που ούτε ένα μωρό δεν μπορεί να ξεγεννήσει) σκεπάζονται για να μην κρυώσουν από τον χιονιά, αφού η ανησυχία που κυβερνά έργα και ημέρες και νύχτες συνεχίζει να μας κάνει παρέα με ενδοφλέβιες και τονωτικές, αναρωτιέμαι…

Λένε πως αναμένεται η κλιμάκωση των επιθέσεων στα media (ποια ακριβώς media εννοούν;), στον πολιτισμό (για ποιον πολιτισμό συζητάμε;)˙ λένε πως η ενημέρωση στην Ελλάδα δεν είναι αντικειμενική (πότε ακριβώς ήταν;), πως σκηνοθετικά λάθη αποκαλύπτουν δημόσια στον αέρα τη φθήνια των «δημοσιογραφικών λειτουργών» (τώρα, το καταλάβαμε;).

Δεν λένε πως η αναδιανομή των φιλέτων της ενημέρωσης, τα έντυπα και τα διαδικτυακά που αλλάζουν χέρια από τη μια μέρα στην άλλη δεν προλογίζουν τίποτα περισσότερο από μια Νέα Γενιά Συμφερόντων.

Κρινόμαστε όλοι. Καθημερινά. Από όλους. Αρκεί;

Μετά από είκοσι χρόνια, κάποιοι άλλοι, παντοδύναμοι και στιλάτοι, θα σιγοντάρουν την ημιμάθεια, την βλακεία, τις ψευτοδημόσιες σχέσεις, τα χαϊλίκια και το life-style της Νέας Παντοδύναμης Κλίκας και θα καλωσορίζουν Νέα Μνημόνια. Πιο επαχθή. Πιο ύπουλα. 

Κανείς δεν θα θυμάται. 

Και ξαναλέω: «αλλού βαρούν τα τύμπανα κι αλλού χορεύει η νύφη».

Δεν είναι πολιτικό το ζήτημα. Είναι βαθιά ηθικό και υπαρξιακό.

Η γενιά μου, η γενιά μας θα μείνει στην ιστορία ως μια γενιά γυμνή, κληρονόμος μιας προηγούμενης που προάσπιζε το ήσσον, το μη αναγκαίον, που υπέσκαπτε ύπουλα τα θεμέλια της σκέψης. Τούτη την κρίσιμη ώρα, Λαός και Κολωνάκι σφάζονται με το γάντι (ή και χωρίς αυτό) για τις κλίκες που πεθαίνουν και τις άλλες που έρχονται.

Μπανάλ; Πασέ; Λαϊκίστικο;

Ας είναι.

«Δωρεάν η όραση Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, δωρεάν η τυφλότητα!»

 

(Αντί ευχολογίου για το Σωτήριον Έτος, 2013)
(Τα άνωθεν εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο την σκέψη της γράφουσας)

Μαίρη Κλιγκάτση
© 2017 ΝΤΟΥέΝΤΕ Magazine. All rights reserved Σχετικά με το ΝΤΟΥέΝΤΕ Συντελεστές Όροι χρήσης Διαφημιστείτε