Περιρρέουσα η ατμόσφαιρα και  κινούμεθα μεταξύ δόσεων -ορμώμενες εκ του εξωτερικού προς εξυπηρέτηση και πάλι των εξωτερικών τοκοκλεπτών και γλύφτηδων και τζουτζέκηδων- και αποδόσεων ευθυνών εις του εσωτερικού προβαλλόμενες και ενίοτε επιβαλλόμενες: εσύ φταις, αυτός φταίει, εμείς φταίμε, ΑΥΤΟΙ ΦΤΑΙΝΕ!

Καταλήξαμε, αλλά δεν αποσώσαμε εαυτούς! Εντωμεταξύ κάτι παιδάκια με εθνόσημα και χαιρετούρες φαστοφιστικίζουσες ξαμολούν εμετικές εκφράσεις μαύρων εποχών, ένας άλλος έχει πηδήξει τη μισή Αθήνα και δεν πηδήχτηκε από το παράθυρο ακόμα, το πρασινωπό κομματάκι πνέει τα λοίσθια και κάτι κορώνες εκτοξεύει ο μπουνταλάς αρχηγός του με το πιο ακριβό τουτού, στο τραπέζι του «Καλημέρα Ελλάδα» κάθονται πότε ένας και πότε δύο άνεργοι και ακούν αναλύσεις με διαγράμματα πότε θα ψοφήσουν από πολιτικάντηδες, ευνούχους εποχής, μια άλλη κάπου αλλού μαγειρεύει φαγητούλια που το άδειο στομάχι πολλών προκαλούν να γουργουρίζει δυνατότερα, ο απέναντι της πολυκατοικίας μου φώναζε από το μπαλκόνι του ψες ότι του κόψανε το φως, ένας άλλος μαζεύει γόπες κατάχαμα στην πλατεία για να τις αποτελειώσει, και ο παραλογισμός καλά κρατεί, αφού το πλήθος δεν έχει πάρει τα δικά του μέτρα να ξεκινήσει λοβοτομές με τη σέσουλα να μοιράζει σε όσους του πάτησαν και του πατούν ακόμα το λαιμό!

Δε μου κάνει εντύπωση καμιά. Το Δίκαιον θα πάρει μέρες ακόμα να υλοποιήσει την ουσία του μέσα στα μυαλά μας. Η Πόπη όμως, που μια κιλότα είχε και αυτή... πάει την έχασε, όσο για το Γιάννη τον άνεργο, που έψαχνε τα σκουπίδια, τρομοκρατήθηκε που τα είδε να τον παίρνουν στο κατόπι προχτές, γιατί έγιναν τόνοι, σοδειά καταραμένη, και κόντεψαν να τον κουκουλώσουν.

Δεν έχει ματαξαναγίνει τέτοια κοροΪδία σε λαό, τέτοια πρακτική εξάντλησης και εξαθλίωσης. Βεβαίως και φταίει το θύμα που βιάζεται, κυρία Ευρώπη, αφού προκάλεσε που μου ήθελε και βιοτικό επίπεδο, φαγητό στην κατσαρόλα, και παιδιά ταϊσμένα, και έναν καφέ με φίλους, και πληρωμένο λογαριασμό, και βενζίνη στο ρεζερβουάρ... Ορεβουάρ!

Η μαφία της πολιτικής πλακάκια τα έκαμε με τη μαφία του χρήματος και τρίβουν οι δυο μαφίες τη δεξιά με την αριστερά χέρα, με χαιρέκακο γελάκι. Ξαναμοιράζουν την πίτα, έτσι που να τρώνε μόνο αυτοί και άμα θέλουν πήδημα να τους κάθονται οι λαοί για φραγκοδίφραγκα. Παρόλα αυτά στην παράγκα του Καραγκιόζη μας, μιλούν ακόμα για πουπουλένια παπλώματα και κουρτίνες Χυτήρογλου αυτοί που έχουν στήσει απύθμενες παράγκες στην πλάτη του Σπαθάρη.

Στην Ευρώπη που κοιτούσε να τραφεί αιώνες τώρα από το αίμα ψυχών μακριά από αυτήν, οι ηγέτες αποφάσισαν τώρα να πιούν και το δικό της αίμα! Καιρός μας να δούμε και ‘μεις ως γενιά μια εξέγερση, βρε αδελφέ, να περπατήσουμε με ένα πουκάμισο άπλυτο για μέρες, να μοιραστούμε το τσιγάρο, να βιώσουμε τον πλούτο της βιτρίνας και να γευτούμε τη Χριστουγεννιάτικη γαλοπούλα από την οθόνη του Σκάι και δεν πλαντάει! Το Μεγάλο θα συνεχίσει να εκπέμπει αυτήν που τρέμει και τέμνει με αναλύσεις την πείνα μας, ενώ θα παρελαύνουν γυμνές σε όλα τα κωλοκάναλα κάτι ξελιγωμένες που γλύφονται σε 090.

Η Ευρώπη της πορνείας, των μαστροπών, της δύναμης της χάρτινης ανταλλαγής, της σπέκουλας, της ξεθυμασμένης συνείδησης, των ναρκωτικών, των κατοίκων-σκουπιδιών, των παιδιών που πεινάνε, των ανέργων που φταίνε, των πολιτικών της γαρίδας και του χαβιάρι, της γιαγιάς που δε βρίσκει το φάρμακο για την πίεση, του δομημένου ομολόγου, των σιντιές και των σπρέντζς, του νοσοκομείου που δεν έχει γάζα… δηλαδή του Πολιτισμού, της Τέχνης, των Γραμμάτων, των Επιστημών, των Τεχνών, των Λαών! Βρε, δε με χέζετε;

 

Υ.Γ. Μαριλένα, μην ξεχάσεις ν' αγοράσεις φακές, για να τις μαγειρέψουμε! Δεν προλαβαίνω να πάω ούτε στο Μαρινόπουλο, ούτε στο Βασιλόπουλο και σε κανέναν άλλο -πούλο! Ξέμεινα από Βενζίνη και έρχομαι με τα πόδια, γιατί δεν έχω και λεφτά να πάρω εισιτήριο για λεωφορείο. Πάντως ...έρχομαι!