Όταν η φωτογραφία συναντά τις λέξεις, τότε ξετυλίγεται μια κόκκινη κορδέλα. Από τον Μαρία Πασχαλίδου και τον Κωνσταντίνο Δουμπενίδη.

Μάτια κλειστά που ακόμα κοιτάζουν.
Φώτα απ έξω. Σκιές πάνω στο σώμα.
Γυρίζουν κι επιστρέφουν στο ίδιο.
Γίνομαι κύμα. Πλησιάζω καθώς απομακρύνομαι.
Γλιστρώ κάτω απ τις χαραμάδες σου.
Γεμίζω το δωμάτιο. Από το πάτωμα ως το ταβάνι.

Μάγουλο στο μαξιλάρι και μαλλιά ανακατεμένα.
Το στήθος και το χέρι.
Το ρούχο στο σώμα.
Τα μυστικά χωρίς τα λόγια.
Εικόνα που επιστρέφει.
Όπως γυρίζει κανείς σπίτι του.

Εκπνοή.

Πάμε πάλι.
Στιγμή που μοιάζει ίδια.
Το φως που δείχνει λίγα.
Τα βράδια που επιστρέφουν βράδια.