Θεωρώντας τη γραφή μια εκ φύσεως δημιουργική πράξη, και άρα μια πράξη εγρήγορσης, αφύπνισης, αντίστασης, πράξη εν τέλει εξεγερτική απέναντι στην παντοειδή ασχήμια του καιρού μας, συνεχίζουμε την προσπάθεια συνένωσης ανθρώπων που επιθυμούν να διοχετεύουν σε λογοτεχνικά κείμενα όλα όσα το αστικό πλαίσιο ζωής, η απρόσωπη κυριαρχία της «κοινής γνώμης» και το επικοινωνιακό χάσμα των συνειδήσεων έχουν καταδικάσει σε σιωπή. Η Φάλαινα, σύμβολο του νεκρού πλανήτη για τον Πωλ Γκαντέν, ταυτίζεται, στον ορίζοντα του εργαστηρίου, με την ίδια τη λογοτεχνία. Κάθε φορά που κάποιος γράφει γι’ αυτήν, η Φάλαινα εξακολουθεί να παίρνει ανάσα. Και μέσα στη σημερινή υπαρξιακή ασφυξία, η ανάσα της Φάλαινας –η ανάσα της λογοτεχνίας– αποκτά ζωτική σημασία.

 

Θεματικές Ενότητες

Το όνειρο: από τους αρχαίους χρησμούς στη φροϋδική ψυχανάλυση

Ερωτογραφία: η σεξουαλική απελευθέρωση του Ντε Σαντ και ο τραυματισμένος ηδονισμός του Ροθ 

Ιστορία μέσα στην ιστορία: τεχνικές εγκιβωτισμού κατά την αφήγηση μικρής φόρμας

«Νέκυια»: αθάνατοι συναντούν ζωντανούς, θνητοί συναντούν πεθαμένους (η Γένεση, ο Οδυσσέας, η Περσεφόνη, η «Θεία Κωμωδία», ο Λιαντίνης, ο Μπότσογλου, το «Δέντρο της Ζωής»)

Stream of Consciousness: από τη Βιρτζίνια Γουλφ στον Γιώργο Χειμωνά

Εγκλεισμός και αυτοεγκλεισμός: ο Ξένος ως κοινωνικός δεσμώτης

 

Κάλεσμα – Συμμετοχές

Το εργαστήρι λογοτεχνικής γραφής θα πραγματοποιηθεί στη Χώρα της Αίγινας˙ έναρξη: 4 Αυγούστου˙ λήξη: 12 Αυγούστου˙ φιλοξενία: «Καλοκέντη Studios», δίκλινο δωμάτιο: 20 ευρώ με πρωινό (http://www.kalokenti.gr/online/)˙ δηλώσεις συμμετοχής/πληροφορίες: dtanoudis@gmail.com˙ (λήξη εγγραφών: 24 Ιουλίου). Οργάνωση/εισήγηση εργαστηριακών ενοτήτων: Δημήτρης Τανούδης (http://www.nefeli-books.com/spasmos/).

 

-Ακούστε, Πιέρ, μπορεί να σας φανώ ανόητη, αλλά θα ήθελα... Πείτε μου, πιστεύετε πως δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για τη φάλαινα; 

-Ασφαλώς, κάτι τέτοιο θα ’κανε πάταγο, απάντησα. Ωστόσο, τον κόσμο τον απασχολούν άλλα πράγματα... Πόσοι απ’ αυτούς που άκουσαν να μιλούν για τη φάλαινα δεν σήκωσαν απλώς τους ώμους και δεν γύρισαν μετά στις δουλειές τους; Λες και μας τυχαίνει μια φάλαινα κάθε Κυριακή!

-Σκοτίστηκα αν θα ’κανε πάταγο, είπε εκείνη. Θα ’ταν όμως τόσο μεγάλη παρηγοριά.

-Για να γίνει όμως αυτό, θα ’πρεπε να αλλάξει η ροή του κόσμου, Οντίλ.

-Και νομίζετε, Πιέρ, ότι δεν μπορεί να αλλάξει; 

«Η Φάλαινα», Πωλ Γκαντέν, 1982