▶ Απόσπασμα από το Αρνητικό 13.
Κυκλοφορεί στις 26 Σεπτεμβρίου απο τις Εκδόσεις Τετράγωνο.

 

Το αλουμίνιο ρούφηξε όλη την κάψα και τώρα που είναι νύχτα, τη σκορπά σε όλο το δωμάτιο. Κολλάω με παράθυρα ανοιχτά. Άμα είχε χώρο στο ψυγείο, θα δίπλωνα μέσα του τα σεντόνια. Είναι όμως γεμάτο. Τυριά, σταφύλια και σύκα. Πικρές μπίρες και εμφιαλωμένα νερά. Άμα έρθεις, θα σε βάλω στο άλλο δωμάτιο. Το σκιερό. Αυτό που φοβόμουν γιατί έβλεπε νεκροταφείο. Αυτό που λαχταρώ να γίνει δικό μου. Παράθυρο στο μέλλον. Αυτά είναι…

Από το ράντσο στην κουκέτα εν πλω και το λευκό σιδερένιο μου κρεβάτι. Γύρισα. Σε μια νύχτα. Βαριά τη καρδία έκανα όλη τη θάλασσα πίσω. Ακούνητη. Αγέλαστη. Αγαλματάκι; Αφήνω το μονό κρεβάτι των διακοπών και εκείνον που τίποτα δεν μου ζήτησε. Έτοιμα του τα έβαζα τα λόγια στο στόμα.

«Πες μου να μείνω, πες μου να μη φύγω».

Ακούνητος. Αγέλαστος. Αγαλματάκι. Δεν τα επανέλαβε. Ποτέ του δεν ήταν της μασημένης τροφής.

Η καμπίνα του πλοίου προειδοποιεί. Διαβάζω: «Το νερό είναι ζωή. Μην το σπαταλάτε». Και προσπαθώ να το πάρω ανάποδα. Η ζωή είναι νερό. Και μου φεύγει. Μέσα από τα χέρια, μέσα από τα πόδια. Μου έφυγε.

Θα φωτίσω κόκκινες καρδούλες τη ράχη του κρεβατιού. Έτσι θα κοιμίσω την πρώτη νύχτα της επιστροφής. Γιατί πονάει και θέλει παρηγόριες. Βρήκα τούτα τα ξεχασμένα άλικα φωτάκια αλλά κοντινή πρίζα πουθενά. Φτου. Τώρα όμως τα στόλισα, πάει. Εκεί θα μείνουν. Θα αγρυπνήσουν στο προσκεφάλι μου. Μοιάζουν μαύρες φράουλες. Όταν πεινάω στον ύπνο μου, θα κόβω και από μία καρδιά. Μέχρι να σωθεί. Η γιρλάντα. Μέχρι να σωθεί. Η αγάπη.

 

Εκδόσεις Τετράγωνο - Αρνητικό 13