«Να διαβάζεις, παιδί μου, βιβλία!». Ο μπαμπάς φορτωμένος με δεμένες σελίδες, πολύχρωμα τετράδια, φωσφοριζέ μαρκαδόρους, μολύβια με πεταλουδίτσες και αστράκια της Βηθλεέμ, να μπαίνει στη χριστουγεννιάτικη τραπεζαρία φορώντας ένα μεγάλο φωτεινό χαμόγελο. Και εγώ άνθρωπος με μια μόνο διάσταση: αυτήν της ανοιχτής αγκαλιάς. Για να τα χωρέσει όλα. Όλους τους ήρωες, όλες τις λέξεις.

Και μετά ώρες και ώρες πολλές στην ουρά της δανειστικής βιβλιοθήκης. Και βόλτα στο ποτάμι με το σκύλο και τους ήρωες μου. Όμορφα χρόνια, ζεστά -ακόμα και υπό το μηδέν- συντροφιά με διαλόγους, παρενθέσεις και ιστορίες. Κανείς δεν μπορούσε να με πειράξει. Ούτε αυτούς.

Τα χρόνια περνούσαν. Οι παλιοί ήρωες έδιναν τη σειρά τους σε νέους, πιο ζόρικους, πιο σκοτεινούς, πιο μόνους. Το σορτσάκι του δημοτικού έγινε τζιν στην εφηβεία και το χαρτζιλίκι για τα ρούχα των φοιτητικών χρόνων ξοδεύτηκε σε έναν «σκύλο απ’ την κόλαση» και σε ένα ταξίδι σε κάποιον «τροπικό ενός Καρκίνου».

Μέχρι που φτάσαμε στο σήμερα. Η αγκαλιά του μπαμπά μαζί με τη δική μου δεν φτάνει να χωρέσει παραπάνω από τρεις ντουζίνες βιβλία. Η αγκαλιά ενός κοντέινερ, όμως; Πόσους τόνους βιβλία χωράει; Οι πληροφορίες λένε ότι χωράει τουλάχιστον δέκα τόνους βιβλία, χρωματισμένα με κόκκινο μαρκαδόρο και γραμμένα με 24 χαρακτήρες. Τόσα δεν είναι τα «Ελληνικά Γράμματα»; Διορθώστε με, αν κάνω λάθος! 

Το μνημόνιο απαιτεί θυσίες. Από όλους μας. Από τους αναγνώστες, από τους συγγραφείς, από τους κολοσσούς των εκδόσεων. Από όλους. Τα μικρά μαγαζιά κλείνουν, για να ανοίξουν μεγαλύτερα, πιο ισχυρά, πιο ανθεκτικά. Δεν έχει σημασία αν δέκα τόνοι βιβλία των εκδόσεων «Ελληνικά Γράμματα» πολτοποιούνται εν μέσω καλοκαιριού, δεν έχει σημασία αν εργαζόμενοι βλέπουν το δρόμο της εξόδου, δεν έχει σημασία αν την πρώτη εβδομάδα του σχολικού έτους είναι διαθέσιμες σαράντα φωτοτυπίες κάποιου x βιβλίου, κάποιας ν τάξης του γυμνασίου.

Σημασία έχει πως πάντα μετά τη μεγάλη θυσία ακολουθεί και το ανάλογο «κόκαλο». Εξάλλου ο πολιτισμός φοριέται ασορτί με το καλό βιβλίο. Για το λόγο αυτό, σπεύσατε άμεσα στο περίπτερο της γειτονιάς σας τις Κυριακές! Ο Τσάρλι και ο Χένρι σας περιμένουν σε τιμή ευκαιρίας. Δύο βιβλία στο χιλιάρικο, αγκαλιά με την εφημερίδα σας! Για να προετοιμαζόμαστε, κιόλας. Πτώχευση προ των πυλών, βεβαίως, βεβαίως!

Εξάλλου αυτό που έχει σημασία είναι πως ως Γνήσιοι Έλληνες οφείλουμε να παλέψουμε για να σωθεί η χώρα. Από τα χρέη.

Ή μήπως όχι; Αναδιατυπώνω…

Σημασία έχει, πως ως Άνθρωποι οφείλουμε να παλέψουμε για να σωθεί η χώρα. Από την ξεφτίλα μας!

Τα ρέστα μου, Τσάρλι…