Γυρνάς πίσω σου και βλέπεις ένα νέο δροσερό, αθώο, ονειροπόλο. Μπροστά σου ένας άλλος νέος με μυαλό γερασμένο, ματιά καταβεβλημένη, ώμους σκυφτούς. Ποιοι είναι, τι ζητάνε από σένα; Εσύ ξέρεις πάντα να τους ξεγλιστράς, το κορμί σου ελίσσεται καθώς το κλείστρο ανοιγοκλείνει αστραπιαία! Ατέλειωτες ώρες σκοτεινές δικές σου, εσύ και τα είδωλα που αντιπροσωπεύουν τον κόσμο σου. Γυναίκες, άντρες, σώματα άψυχα που πάνω τους γράφουν τ’ όνομά σου. Εσύ είσαι! Κοιτάς μέσα τους μόνο εσύ καταλαβαίνεις την αλήθεια τους. Ψάχνεις κι αλλού, βλέπεις κι άλλα, κι άλλα, περισσότερα, μάταια... Εσύ ψάχνεις το απόλυτο, το ίδιο σου, εσένα. Πλάνες, φαντάσματα, αντικατοπτρισμοί, οάσεις, βρίσκονται στο διάβα σου, όμως εσύ ξέρεις πού να κοιτάξεις, κάπου στο πλήθος βρίσκεσαι και συ, ψάχνεις ασταμάτητα, ασθματικά. Θέλεις η ψυχή σου να ηρεμήσει, ψάχνεις στα μάτια τους, ψάχνεις εσένα σε ξένες ζωές...

σκέψεις: Αρσινόη