Δεν ψάχνω. Ψάχνομαι. Αφήνω ακάλυπτα πάντα τα νώτα μου, γιατί δεν έχω. Περισσεύω στα ελαφρά. Τα βαριά και ασήκωτα «καπνίζω». Και να με τρυπήσεις, θα στάζω άνεμο και θα γυρνώ στους δρόμους για λύτρωση, πάνω σε δυο ρόδες... Εντάξει, λοιπόν;